REALİST.
ensestine yorgun gönlümün 10 günbüyük haykırışları..
saatlerce gülerdik biz seninle..sabahlarca ağlaşırdık..
istanbul dolusu yağmur avuçlardık..
sahiller dolusu hüzün..
sarılmış ama kenetli..
bedenler ne kadar tutulabilir ki..
sen beni ne kadar özleyebilir..
ben seni..
aldıramadığın nefesler peşindeyim..
alabildiğin gibi..
kandırabildiğimiz gibi birbirimizi..
biz yine yasaklı..biz yine ürkeksel..
yatağında üşüyüp de örtecek kimseyi bulamayan..
biz değişken ve aynı..
ölü gibiyiz işte..
tıkır tıkır değil takur tukur işliyor bizikisi..
arada sendeliyor..devam et sesini duyamıyor..
en çok da bu yaralıyor ya..
en çok da bu bitiriyor bizi..
katilliğine yorgun gönlümün edepsiz saydırışları..
sen bana her şeyi öğrettin..
hiçbirşeyi değil..